Η στάση του υπεύθυνου πολίτη εν καιρώ κρίσης

Πήγη: freesunday.gr

Από Νίκος Παγώνης

Η έννοια της υπευθυνότητας έχει βαρύνουσα σημασία, όπως και η έννοια του υπεύθυνου και δημοκρατικού πολίτη, όχι μόνο στις μέρες μας, αλλά και διαχρονικά στις συζητήσεις μας για τη Δημοκρατία. Η Δημοκρατία είναι το πιο σκληρό πολίτευμα γιατί προϋποθέτει, για να λειτουργήσει, αυτές ακριβώς τις έννοιες.
Σε μια κοινωνία που συνταράσσεται διαρκώς από κλυδωνισμούς στην οικονομία, στις ανθρώπινες σχέσεις και στις αξίες, καλείται ο καθείς εξ ημών να παραμείνει ακλόνητος στα δημοκρατικά πιστεύω του, στον αυτοκαθορισμό του ατομικά και συνάμα κοινωνικά, αλλά και να προσαρμόζεται στις ανάγκες των καιρών. Τί συνεπάγεται όμως αυτό;

Συνέχεια: freesunday.gr

Ώπα, λάθος δρόμος.

Κύριοι αρχηγοί, καλείσθε να κερδίσετε την κρίση.
Δεν μας αρκεί ποιος θα κερδίσει το επικοινωνιακό.

Φίλες και Φίλοι, δεν έχει σχέση η επικοινωνιακή θέση τους, στη βάση των κομμάτων που τους υποστηρίζουν.

Τα στελέχη τους μετρούν, και οι αποτελεσματικότητα των στελεχών σε δράσεις προς τη σωστή κατεύθυνση, δηλαδή λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν τον Ελληνικό Λαό.

Πάμπλουτοι, πλούσιοι, φτωχοί και πάμπτωχοι, ζούμε κι αναπνέουμε κάτω από τον Ελληνικό Ουρανό. Όλοι επιθυμούμε το καλύτερο δυνατό και η παρελθοντολογία, ούτε η μελλοντολογία προσφέρουν κάτι, εκτός κι αν σήμερα εργαστούμε για το αποτέλεσμα βάση εφαρμόσιμου σχεδίου.

Υπάρχει τρόπος προόδου χωρίς τον 'βιασμό' συνειδήσεων και πεποιθήσεων;

Ελάτε να βάλουμε τα "πράγματα" σε μία σειρά.

Ο Λαός εξουσιοδοτεί με τη ψήφο του, συγκεκριμένα κόμματα ώστε να κυβερνήσουν αξιοκρατικά, για καθορισμένο χρονικό διάστημα την Ελλάδα και τον Λαό της Χώρας. Ως διακυβέρνηση της χώρας, νοείτε η πολιτική συμπεριφορά όλων των κομμάτων, προς την κατεύθυνση της  ειρηνικής και παραγωγικής ανάπτυξης της Χώρας. Έτσι θεωρείται, κάθε κόμμα υπεύθυνο στην διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού.

Άλλο όμως εξουσιοδότηση διακυβέρνησης στα κόμματα, και άλλο εξουσία επί του λαού με τρόπο καταδυνάστευσης. Στο όνομα του λαού, συμβαίνει ότι σχετικά ταιριάζει, σύμφωνα με τους προεκλογικούς λόγους. Μανιπουλάρισμα του λαού επιτρέπεται, για ένα χρονικό διάστημα στα πλαίσια της ανάγκης διαχείρισης της υπομονής, μέχρι να έρθει – κατά το δυνατόν συντομότερα - ένα καλό πολιτικό αποτέλεσμα. Εμπαιγμός του Λαού, είναι η κάθετη ρήξη λόγων και πράξεων, χωρίς να διαφαίνεται κοινωνική και αναπτυξιακή πρόοδος.

Τι βιώνει εδώ και οκτώ χρόνια ο Ελληνικός Λαός; Ούτε Κυβέρνηση, μήτε Διακυβέρνηση. Οι Κυβερνήσεις αντί να μάχονται την ηθική και οικονομική κρίση, αρνούνται στην πράξη τον όρο Διακυβέρνηση. Έτσι αντί να συνεργάζονται εποικοδομητικά με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, «υποτάσσονται» υποχρεωτικά στα κελεύσματα των λεγόμενων «Θεσμών».

Το ζητούμενο λοιπόν είναι… να πιέσουμε την όποια κυβέρνηση, ως κόμμα ή κόμματα, να συναινέσει σε έντιμη συνεργασία μεταξύ των περισσοτέρων κομμάτων, ώστε να καταργήσει πρόγραμμα σύντομης εξόδου από την δική μας, την Ελληνική Κρίση.
Εναλλακτικά, να πιεστεί ο αξιότιμος πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε σύγκληση όλων των κομμάτων, προς κατάρτιση προγράμματος εξόδου από την κρίση, χωρίς ταξικά ιδεολογικό μανδύα. Ας λύσουμε το οικονομικό σκέλος της διαφθοράς στην Ελλάδα, αυτό που έχει σχέση με τις «εχθρικές» δυνάμεις – θεσμούς – και κατόπιν μετά από εκλογές για μια συνταγματική Βουλή, θα λύσουμε και όλες τις ιδεολογικές διαφορές μας.

Τι λέτε; Αξίζει μια προσπάθεια αλληλοκατανόησης;

Ιωάννης.

Όποιος θέλει να ζήσει ... ας το κάνει αξιοπρεπώς.

Όποιος θέλει να ζήσει ...
ας το κάνει αξιοπρεπώς. 
Ας ζήσει εργαζόμενος. 
Με μισθό ή χωρίς μισθό ...
να βρει τον τρόπο να ζήσει εργαζόμενος. 

Εάν κολλάμε στο ποιος φταίει περισσότερο, 
πότε και γιατί ...
τότε θα κολλήσουμε στην κρίση. 

Βρείτε φίλους πραγματικούς και δημιουργήστε καταστάσεις. 
Μοιρολογώντας και καθυβρίζοντας δεν γίνεται τίποτα.
Νομίζω μάγκες μου. 

Ας κάνουμε και λίγη εργασία και 
εάν είναι κάποιοι να φύγουν ...
να φύγουν για να έλθουν οι καλύτεροι. 

Οι αγωνιστές.

Έλληνες, γιατί δεν τα βρίσκουμε με τους θεσμούς; Διότι δεν τα βρίσκουμε μεταξύ μας.

Πολιτικοί. Χορτάσαμε.
Τέλος στα παραμύθια.

Τα μάθαμε τα μάθαμε,
γνωρίζουμε τη μαγκιά σας.

Για τα καλά που γίνονται,
θα σας χρωστούμε χάρη.
Και όσα δεν μπορέσατε,
φταίνε όλοι οι άλλοι.

Τα κόμματα φροντίζετε,
και τις ισορροπίες,
το μέλλον σας πάει να πει
και άλλες αηδίες.

Για πιάστε χαρτοφύλακες,
για πιάστε τα μολύβια,
πάρτε τα μούτρα σας ,
που είναι ξινά
και στη βουλή κλειστείτε
κι αν δεν βρείτε, λύση εφικτή,
ΟΛΟΙ να ΠΑΡΑΙΤΗΘΕίΤΕ

Αν δεν τα βρούμε στην Ελλάδα

Πως θα τα βρούμε με τους θεσμούς;

Λαός Ενωμένος

ποτέ Νικημένος

 

Έως εδώ, ότι κακώς συνέβη, έγινε. Θα πάμε παρακάτω;

Από: http://hellasmagazine.gr/?p=107

    

 Φίλες και Φίλοι χαίρεται.

Υπάρχει κρίση οικονομική; Ή μήπως κρίση λογικής; Υπάρχει κάποια Αξία;

Είναι καιρό να πάρουμε, απόφαση ουσίας.

Να βρούμε τα χαρίσματα που έχουμε μαζί μας,
αυτά που ξεχωρίζουνε τον έναν απ’ τους άλλους
κι όλοι μαζί, μοναδικοί, να φτιάξουμε το σύνολο,
Ελληνικής Αξίας.

Έξι Χρόνια Παγωνιά, στη Χώρα των Ελλήνων
και δεν κατάλαβε κανείς; πως όλοι μας δουλεύουν;

Πολιτικοί ανώριμοι και ‘κάργα’ διχασμένοι,
θέλουν να πείσουν τους θεσμούς, στο δίκαιο της Ελλάδας,
ενώ κανένας απ’ αυτούς, σ’ όλες τις παρατάξεις,
όπου ενώ μιλούν Ελληνικά ,,,, δεν νοιώθουν τις ανάγκες.

Εδώ ο Έλληνας πεινά, χάνεται η Ελλάδα
και ο Λαζόπουλος ορμά, τον διχασμό να φέρει,
ενώ είναι πανέξυπνος και θα μπορούσε άνετα,
να είναι καταλύτης. Να νουθετήσει τον λαό,
πως αντί να αναστατώνεται, τη σκέψη να δουλεύει.

Ότι χρειάζεται μυαλό, σχέδιο και εργασία.

Έτσι οι λύσεις θα βρεθούν, με σκέψη κι αγάπη.
Όλοι μαζί, σαν μια ‘γροθιά’ και όχι διχασμένοι.

 

Λόγος γραπτός

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ & ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΣΟΒΑΡΑ, ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ!!!

Η Irene Maria Billines  από Dimitris Chatzidoukas Nektaria Stamatopoulou.

Dimitris Chatzidoukas Nektaria Stamatopoulou

Από την ομιλία της Κ. Παναγοπούλου στο 4o Ετήσιο Συνέδριο της Capital Link
''- ....Ας αφήσουμε πίσω τα προβλήματα του συστήματος και ας οργανωθούμε.
- Ας γίνουμε εμείς το κύτταρο της νέας Ελλάδας, στην πράξη και όχι στα λόγια. Γιατί, αν δεν το πράξουμε, θα είμαστε εμείς το πρόβλημα. Μας αξίζει να είμαστε η λύση.
- Ας επιλέξουμε, λοιπόν, τον δρόμο της συνεργασίας, για να κρατήσουμε τον πολύτιμο ρόλο μας ζωντανό.
- Ας ανακαλύψουμε ο ένας τον άλλο κι ας δώσουμε, μαζί, τον αγώνα τον καλό, με μόνο «έπαθλο» τον κότινο, έστω και ενός παιδικού χαμόγελου!
- Ας ενώσουμε δυνάμεις, ανά Περιφέρεια, ανά Δήμο. Σε όλη τη Χώρα....!!!''

Κι εμείς στο ''Αλλάζουμε'' λέμε:
- Αφήστε πίσω τα προβλήματα που δημιουργεί η κρίση και πάρτε τη ζωή σας στα δικά σας χέρια.
- Ελάτε μαζί μας να ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ποιότητα ζωής.
- Ελάτε μαζί να ΣΥΝ -ΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ και να κρατήσουμε την ταυτότητά μας ως κοινωνικοί άνθρωποι της αγάπης, της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας.
- Ελάτε να γνωριστούμε ΟΛΟΙ μαζί και να κάνουμε τον δικό μας αγώνα για το καλό όλων μας και για το χαμόγελο των παιδιών μας που δικαιωματικά αξίζουν.
- Ελάτε μαζί μας να ενώσουμε τα χέρια μας στην μεγαλύτερη Ανθρώπινη Αλυσίδα Ζωής και να στηρίξουμε με τη βοήθειά μας ευπαθείς και κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.
- Ελάτε μαζί μας να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για ένα καλύτερο μέλλον δικό μας, των παιδιών μας, της οικογένειάς μας, για ένα καλύτερο μέλλον της Ελλάδας.
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ γιατί ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ... ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!!

Ευρωπαϊκός εκτροχιασμός...

Άρθρο του Παναγιώτη Παναγιώτου για το "ΕΘΝΟΣ"

Τα μονομερή μέτρα λιτότητας, χωρίς ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό σχέδιο ρεαλιστικής χρηματοδότησης με αναπτυξιακή στόχευση των χωρών που έχουν πρόβλημα, θα αποδειχθούν μια "τρύπα στο νερό"...

Από κρίση χρέους μερικών χωρών της Ευρωζώνης, τελικά η "κρίση" έγινε "κρίση του ευρώ" και εν τέλει έθεσε υπό αμφισβήτηση την Ευρωζώνη στο σύνολό της και κατ' επέκταση ακόμα και την ΕΕ! Αιτία γι' αυτήν τη μετεξέλιξη είναι το γεγονός ότι οι "Μερκοζί" αρνήθηκαν εξαρχής και πεισματικά να δουν την ουσία της κρίσης, που είχε ως ένδειξη (πυρετό) τις εθνικές δημοσιονομικές αποκλίσεις ή ακόμα και τους εκτροχιασμούς, αλλά η βαθύτερη αιτία βρισκόταν στις γενετικές συστημικές ατέλειες του ευρώ, που η διεθνής κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος έφερε στην επιφάνεια οξύνοντας τις ευρω-εσωτερικές αντινομίες και ανισότητες.

Ετσι υιοθετήθηκε μια "κλασική" καταστροφική συνταγή βίαιης οριζόντιας λιτότητας, η οποία δημιουργεί με τη σειρά της μια ανεξέλεγκτη ύφεση, η οποία στη συνέχεια υπονομεύει την απόδοση των μέτρων της δημοσιονομικής προσαρμογής, οπότε απαιτούνται νέα περιοριστικά μέτρα κ.ο.κ.

Ετσι το έλλειμμα για να "μαζευτεί" χρειάζεται άντληση πολλαπλάσιων οικονομικών πόρων -μέχρι ασφυξίας- από την πραγματική οικονομία σε ένα περιβάλλον ραγδαία μειούμενης ρευστότητας. Ενώ παράλληλα, λόγω των υψηλών τόκων, το χρέος διευρύνεται και καθίσταται μη διαχειρίσιμο. Σταδιακά οι "αγορές" άρχισαν να "χτυπούν" μία - μία τις απροστάτευτες και με προβλήματα δανεισμού χώρες, αρχίζοντας από τις πιο ευάλωτες και πηγαίνοντας στις πιο ισχυρές, όσο οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης δεν "έχτιζαν" ένα αποτελεσματικό οικονομικό ανάχωμα. 

Αποτέλεσμα σήμερα το "κόστος δανεισμού" να χτυπάει την πόρτα σχεδόν όλων των χωρών της Ευρωζώνης, καθώς δεν αποτιμάται μόνο η αδυναμία μιας χώρας ή δύο ή τριών, αλλά συνολικά του ευρώ ως νομίσματος, σε συνδυασμό με "κινδύνους" που αφορούν την ύπαρξη της ίδιας της Ευρωζώνης!

Δραστικοί τρόποι αντιμετώπισης υπάρχουν (από το ευρωομολόγο μέχρι τη διαφορετική λειτουργία της ΕΚΤ). Ομως κάποιος πρέπει σε τελευταία ανάλυση να "πληρώσει" γιατί, ως γνωστόν, "τζάμπα γεύματα δεν υπάρχουν". Αλλά δυστυχώς αυτοί που μπορούν διστάζουν λόγω "πολιτικής μυωπίας" παρ' ότι η κρίση έρχεται καταπάνω τους! Ηδη, η κατάσταση τείνει να ξεφύγει και να γίνει ανεξέλεγκτη. Το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει τα χάλια του. Ο υπόλοιπος κόσμος δύσκολα το δανείζει. Τα κεφάλαια ζητούν καλύτερα "καταφύγια" εκτός Ευρώπης, πλην εκείνων που κάνουν σκληρά κερδοσκοπικά παιχνίδια. Οι δανειακές ανάγκες των ευρωπαϊκών χωρών για το 2012 είναι εξαιρετικά μεγάλες και οι "καχυποψίες" εκτινάσσουν τα επιτόκια στα ύψη. Αρα χρειάζονται συνολικές και συστημικού χαρακτήρα απαντήσεις από την Ευρωζώνη. Τα μονομερή μέτρα λιτότητας, χωρίς ένα ευρύτερο σχέδιο ρεαλιστικής χρηματοδότησης, αναπτυξιακού χαρακτήρα των χωρών της Ευρωζώνης, θα αποδειχθούν μια "τρύπα στο νερό", με πολλά όμως ανθρώπινα θύματα...

Πηγή : www.ethnos.gr

Τώρα ο Γιώργος δικαιώνεται;

πηγή:tovima.gr

Άρθρο του Π.Καψή

Μήπως διαβάζουμε ανάποδα την πραγματικότητα; Μήπως τελικά η κίνηση του Γ. Παπανδρέου για την προκήρυξη δημοψηφίσματος δικαιώνεται από τα πράγματα; Τις τελευταίες ημέρες έχει αρχίσει και αναπτύσσεται μια τέτοια επιχειρηματολογία. Και επισημαίνονται δύο παράπλευρες συνέπειες της κρίσης.

Πρώτον η Ευρώπη κινητοποιήθηκε και μπροστά στον κίνδυνο μιας γενικότερης αποσταθεροποίησης αποφάσισε να αυξήσει την πίεση προς την Ελλάδα, να απαιτήσει συνεργασία των κομμάτων και κυρίως δέσμευση και της αντιπολίτευσης ότι θα τηρήσει όλες τις δεσμεύσεις της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου 2.

Δεύτερον μπροστά στον φανερό κίνδυνο εξόδου από την ευρωζώνη αλλά και την ασφυκτική πίεση της κοινής γνώμης για τον φόβο της χρεοκοπίας αναγκάστηκαν να κινητοποιηθούν και τα ελληνικά πολιτικά κόμματα και να αποδεχθούν την συνεργασία κάνοντας έτσι το πρώτο βήμα για μια πολύ πιο αποφασιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων της οικονομίας.

Μέσα σε μια τέτοια συλλογιστική, οι παράπλευρες απώλειες, ο βαρύτατος δηλαδή τραυματισμός της αξιοπιστίας του πρωθυπουργού στην Ευρώπη, ο ταπεινωτικός τρόπος αντιμετώπισης της Ελλάδας από τους εταίρους αλλά και η προσωρινή έστω απώλεια κάθε δυνατότητας διαπραγμάτευσης της Ελλάδας απέναντι στους όρους των εταίρων - δανειστών μας, αποτελούν δευτερεύοντα ζητήματα που θα ξεπεραστούν με τον χρόνο.

Είναι πράγματι έτσι; Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε. Με δυο πολύ μεγάλα ερωτηματικά. Το πρώτο αφορά την κυβέρνηση συνεργασίας. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε την παραμικρή διασφάλιση ότι θα πετύχει στο έργο της. Αντιθέτως, λίγο αν δει κανείς κάτω από τις γραμμές των δηλώσεων στελεχών της ΝΔ είναι σαφές ότι αποτελούν πολύ απρόθυμους εταίρους.

Ακόμα χειρότερα, ακόμα δηλαδή και αν η συνεργασία αποδειχθεί ειλικρινής, τίποτα δεν μας διασφαλίζει ότι η νέα κυβέρνηση θα έχει τις πολιτικές προϋποθέσεις για να λύσει τα προβλήματα που οδήγησαν τις κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ σε αδιέξοδο. Μπροστά σε μια γενικευμένη εξέγερση των δημοσίων υπαλλήλων -όχι όλων αλλά πάντως μιας σημαντικής μερίδας ακτιβιστών- η κυβέρνηση ουσιαστικά παρέλυσε. Πώς θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα η νέα κυβέρνηση και αρκεί μια ευρύτερη κοινοβουλευτική στήριξη για να περάσει τις αλλαγές που απαιτούνται;

Γεγονός που μας οδηγεί στο δεύτερο μεγάλο ερωτηματικό, την στάση των πολιτών. Αρέσκονται ορισμένοι να λένε ότι με τις τελευταίες εξελίξεις στην ουσία το δημοψήφισμα κερδήθηκε. Αλλά βέβαια αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί στις κάλπες. Και μια ενδεχόμενη αποτυχία της συνεργασίας που θα μας άφηνε χωρίς εναλλακτικές λύσεις μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικά εκλογικά αποτελέσματα και να βάλει τη χώρα σε ένα σπιράλ αποσταθεροποίησης.

Αλλά βέβαια όλα αυτά είναι πρόωρα. Αυτό που σήμερα προέχει είναι να πετύχει η συνεργασία!

Ανθρώπινες αδυναμίες...

Πηγή: http://www.tovima.gr/

Άρθρο του Π.Καψή

Σε περιόδους κρίσης μπορεί κανείς να μετρήσει καλύτερα τα πραγματικά μεγέθη και τους χαρακτήρες των ανθρώπων. Oταν τα πράγματα πάνε καλά, όλοι μπορεί να είναι επιτυχημένοι. Oταν χαθούν όμως τα εξωτερικά στηρίγματα και όταν θα πρέπει κανείς να αναζητήσει μέσα του τη δύναμη για να σταθεί στα πόδια του, λίγοι περνούν αλώβητοι τη δοκιμασία.

Τότε, για παράδειγμα, φαίνεται ποιοι διαθέτουν ψυχραιμία και ορθή κρίση _ όχι αναγκαστικά εξυπνάδα _ και μπορούν να σταθμίσουν σωστά τα πράγματα. Και ποιοι πάνω στον πανικό και στην παρόρμηση θα παρασυρθούν στο λάθος.

Στην κρίση οι κερδισμένοι θα κριθούν για τη μεγαθυμία τους και την ικανότητά τους να αποφύγουν αυτή την τόσο διαδεδομένη αρρώστια των πολιτικών, την αλαζονεία. Οι χαμένοι πάλι θα δείξουν πόσο μπορούν να σηκώσουν τον σταυρό τους με αξιοπρέπεια, να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να αποφύγουν τις μικρότητες των τρομαγμένων ανθρώπων.

Στα δύσκολα φαίνεται και ποιοι διαθέτουν θάρρος _ θάρρος, όχι θράσος _ να διακινδυνεύσουν τη θέση τους αλλά και τη δημοφιλία τους όχι για να ακολουθήσουν τη φορά των πραγμάτων μα για να υπερασπιστούν αρχές και αξίες.

Και βέβαια στην κρίση φαίνεται ποιοι είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν το πλοίο με την πρώτη και ποιοι τιμούν τις σχέσεις τους και αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν _ δεν νοιάζονται απλώς να γλιτώσουν την αφεντιά τους.

Με μια έννοια, από κάθε κρίση γινόμαστε πλουσιότεροι _ και όσοι τις ζούμε από πρώτο χέρι και όσοι τις παρακολουθούμε ως παρατηρητές. Γνωρίζουμε καλύτερα τους άλλους και μπορούμε έτσι να καταλάβουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Και κρίνουμε. Οχι με χαρά και εκδικητικότητα, όμως, αλλά, όσο είναι δυνατόν, με συμπάθεια και κατανόηση.

Γιατί αλίμονο στον τόπο που γέννησε την τραγωδία αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι το πιο δύσκολο πράγμα στον καιρό της κρίσης είναι να μπορέσεις να διαχειριστείς αντιφατικά συναισθήματα και αλληλοσυγκρουόμενα «πρέπει» χωρίς ποτέ να είμαστε όλοι σε θέση να υπερβούμε τις ανθρώπινες αδυναμίες μας. Οσο αποκρουστικές και αν φαίνονται μερικές φορές!

Τα Ψέματα Τελείωσαν

πηγή :http://www.ethnos.gr

Αρθρογραφία ΕΘΝΟΣ

Δεν είναι βέβαιο αν και κατά πόσο θα κοπάσει μετά τις χθεσινές διεργασίες στις Κάνες η πολιτική κρίση που προκλήθηκε μετά την ανακοίνωση από τον πρωθυπουργό της απόφασής του να προχωρήσει σε δημοψήφισμα σε σχέση με την απόφαση της 27ης Οκτωβρίου. Αυτό είναι κάτι που θα κριθεί από την υπευθυνότητα και τη σοβαρότητα με την οποία θα χειριστούν το θέμα όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι σε αυτό και πρωτίστως οι ηγεσίες και τα μέλη των κοινοβουλευτικών ομάδων των δύο παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας.

Εκείνο, όμως, που είναι πλέον απολύτως βέβαιο είναι ότι Μέρκελ και Σαρκοζί μάς διεμήνυσαν εκ μέρους του μηχανισμού στήριξης και του ΔΝΤ ότι η συνέχιση της βοήθειας και ακόμη και η εκταμίευση της 6ης δόσης εξαρτώνται από τη διασφάλιση κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης απέναντι στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει, σύμφωνα με την απόφαση, να τηρήσει η χώρα στα επόμενα χρόνια.

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι δύο ή τρεις φορές επικαλέστηκαν οι δύο ηγέτες τις περιπτώσεις της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, όπου τα αποτελέσματα από την εφαρμογή των προγραμμάτων στήριξης είναι εντυπωσιακά πιο θετικά από αυτά που εμείς έχουμε επιτύχει.

Και οι δύο απέδωσαν τη διαφορά στο γεγονός ότι στις χώρες αυτές κυβέρνηση και αντιπολίτευση παραμέρισαν τις κομματικές διαφορές και σκοπιμότητες και στήριξαν την προσφερόμενη από την Ευρωζώνη βοήθεια.

Η επιλογή είναι πλέον δική μας. Ή θα υπάρξει πολιτική συναίνεση για την επικύρωση της συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου από τη Βουλή ή θα πρέπει να πάμε στο δημοψήφισμα, όπου, όμως, το διακύβευμα δεν θα είναι η συμφωνία, αλλά αν επιλέγουμε να είμαστε στο ευρώ ή όχι. Και μέχρι να εκπληρωθούν αυτοί οι όροι ούτε η συμφωνία θα προχωρήσει, ούτε η 6η δόση θα εκταμιευτεί.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι τόσο ο Γ. Παπανδρέου που έχει μεγάλες ευθύνες για τη μέχρι τώρα πορεία, όσο και ο Αντ. Σαμαράς θα αποδειχτούν αντάξιοι των περιστάσεων. Αλλωστε από δικούς τους χειρισμούς και δικές τους πράξεις και παραλείψεις κινδυνεύουμε να μείνουμε εκτός Ευρωζώνης.